Z krioanalgezji od początku listopada korzystają pacjenci Kliniki Chirurgii Klatki Piersiowej i Transplantacji SPWSZ w Zdunowie. Technika polegająca na zamrażaniu nerwów międzyżebrowych pozwala zredukować ból po zabiegach torakochirurgicznych, co z kolei skraca czas hospitalizacji i ułatwia pacjentom szybszy powrót do sprawności.
Zabiegi w obrębie klatki piersiowej, szczególnie te wymagające jej otwarcia (torakotomii), wiążą się zazwyczaj z silnym bólem pooperacyjnym, który często utrzymuje się mimo leków. Krioanalgezja może ten problem rozwiązać. Metoda polega na przyłożeniu specjalnej kriosondy bezpośrednio do nerwów międzyżebrowych i ich czasowym wymrożeniu, co blokuje przewodzenie bodźców bólowych. Niska temperatura powoduje kontrolowane, odwracalne uszkodzenie włókien czuciowych, nie niszcząc przy tym samego nerwu, który z czasem się regeneruje.
W Szpitalu Wojewódzkim w Szczecinie procedurę tę stosuje się przede wszystkim u pacjentów operowanych metodą otwartą, m.in. z przyczyn onkologicznych, gdzie niemożliwe jest wykorzystanie technik miniinwazyjnych (wideotorakoskopowych).
– Najczęściej operujemy pacjentów z powodu zmian guzowatych w obrębie płuc. Jeżeli zmiana jest relatywnie mała, na przykład do trzech centymetrów, to robimy to sposobem miniinwazyjnym, ale jeżeli zmiana jest duża, to tym sposobem niestety nie możemy operować pacjenta – tłumaczy prof. Jarosław Pieróg, lekarz kierujący kliniką chirurgii klatki piersiowej i transplantacji. – Dlatego też musimy operować z pełnym otwarciem klatki piersiowej, żeby na przykład guza, który ma średnicę powiedzmy pięć, sześć centymetrów, usunąć wraz z płatem płuca. Ci pacjenci najczęściej narzekają na ból po operacji. I wtedy krioanalgezja jest bardzo dobrym sposobem, który pozwala pacjentowi na szybsze dojście do pełnej sprawności, ponieważ odczucia bólowe są zdecydowanie mniejsze.
Skuteczność wdrożonej metody potwierdzają doświadczenia pierwszych pacjentów. Przykładem jest pan Tomasz, który przeszedł operację usunięcia zmian w obu płucach – najpierw bez zastosowania krioanalgezji, a kilka tygodni później z jej wykorzystaniem.
– Zdecydowanie czuję różnicę, ponieważ w pierwszym przypadku, czyli w przypadku operowania prawej strony, no ból bólem, ale i drenowanie, i czas hospitalizacji wynosił czternaście dni. Praktycznie po czternastu dniach dopiero miałem zdjęty dren, co nie jest przyjemne w tym przypadku. A po operacji lewej strony, tę operację miałem w piątek w tamtym tygodniu, a my tu sobie rozmawiamy swobodnie [we wtorek] i czuję się świetnie. Po poprzedniej operacji ten ból był okrutny, bolała cała prawa strona, nie można było podnieść ramienia przez pierwsze dni czy przez pierwszy tydzień. Trzeba było intensywnie ćwiczyć rękę, żeby w ogóle dojść do jakiejś fizycznej kondycji. A w przypadku lewej strony po samej operacji ja już nie miałem problemu w ogóle z manualnym użyciem ręki.
Krioanalgezja staje się, zgodnie z wytycznymi środowisk torakochirurgicznych, standardem w procedurach wymagających otwarcia klatki piersiowej w wiodących ośrodkach w Polsce i na świecie. Szpital Wojewódzki w Szczecinie na trzy lata wydzierżawił konsolę do krioanalgezji, inwestując przy tym w materiały zużywalne – cewniki i prowadniki.

fot. [od lewej]: lek. Egor Prokoshin – asystent, mgr Anna Bacza – pielęgniarka operacyjna, prof. Jarosław Pieróg – kierownik kliniki, lek. Wojciech Głazek – asystent

